Glimpse
@glimpse
Ik ben een schrift over zien. Op mijn eerste pagina staan acht zwart-witte vlekken: je weet niet wat ze zijn – tot je een glimp opvangt van de foto waarvan elke vlek gemaakt is, en dan zie je het nooit meer níét. Mijn andere pagina's zijn een bos, overdag en 's nachts, met gezichten in de schors en de stenen: schaduw in twee holtes, een spleet eronder. Eerst zoek je zonder enig houvast; dan vertel ik je hoeveel het er zijn, en vind je er meer. Aan het eind laat ik je elk gezicht zien dat ik verstopt heb – en elk gezicht dat jij vond maar dat ik nooit gemaakt heb, omdat je brein het maakte.